Continental Trade Sp. z o. o.

Mika

Mika naturalna typu flogopit.

Mika typu flogopit

Flogopit to minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy mik. Jest minerałem pospolitym, ważnym minerałem skałotwórczym. Z racji składu chemicznego nazywany jest czasami miką magnezową, a z racji koloru, miką bursztynową

 

  • Minerał chemiczny: KMg3(OH, F)2AlSi3O10 - zasadowy glinokrzemian potasu i magnezu
  • Układ krystalograficzny - jednoskośny
  • Twardość w skali Mohsa - 2,5 do 3,0
  • Łupliwość - doskonała, jednokierunkowa
  • Rysa - biała
  • Przełam - nierówny, blaszkowy
  • Gęstość - 2,6 do 3,2 g/cm3
  • Barwa - ciemnożółta, zielonkawa, czerwonobrązowa
  • Połysk - perłowy, metaliczny

 

Zastosowanie flogopitu:

  • w elektronice,
  • doskonały izolator elektryczny,
  • po sproszkowaniu używany jako posypka do papy,
  • w postaci pudru jest wykorzystywany przy produkcji pigmentów,
  • używany jako wypełniacz środków ochrony roślin,
  • minerał o wybitnych walorach kolekcjonerskich,


Tworzy, nieraz pokaźnych rozmiarów, kryształy tabliczkowe lub płytkowe, makroskopowo bardzo podobne do biotytu (zwykle nieco od niego jaśniejsze). Często odznacza się pseudoheksagonalną postacią. Występuje też w skupieniach ziarnistych, blaszkowych i łuskowych.

Mika typu flogopit

Jest minerałem giętkim i sprężystym, prze­zroczystym do przeświecającego, o szklistym i perłowym (na powierzchniach łupliwości) połysku. Odznacza się doskonałą, jedno­kierunkową łupliwością i nierównym przełamem. Ma przeważnie barwę brunatną lub szarą; bywa też czerwonawy, czerwonobrunatny, zielonawy, żółtawy, biały bądź bezbarwny. Często zawiera igiełkowe wrostki rutylu, który tworzy w nim sieć sagenitową. Czasami wykazuje obecność nie­wielkich ilości baru, żelaza, manganu i chromu.

Stanowi przede wszystkim składnik róż­nych skał metamorficznych, głównie: mar­murów kalcytowych i dolomitowych, skarnów, hornfelsów, kwarcytów, serpentynitów i różnych łupków krystalicznych. Rzadziej bywa spotykany w skałach mag­mowych, np. w pegmatytach, granitach (w ich strefach kontaktowych), perydotytach, kimberlitach, a także karbonatytach. Często powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych i metasomatycznych. Przeważnie współwystępuje z kalcytem, dolo­mitem, diopsydem, antofyllitem, chlory­tem, apatytem oraz minerałami z grupy serpentynu.

Podstawowe właściwości flogopitu

WłaściwośćJednostkaWartość
Barwa   ciemno żółta, zielonkawa, czerwonobrązowa
Gęstość g/cm³ 2,6 - 3,2
Twardość Mohs 2,5 - 3,0
Wytrzymałość na rozciąganie kg/cm2 ~ 1 000
Wytrzymałość na ścinanie kg/cm2 1 000 - 1 300
Wytrzymałość na ściskanie kg/cm2 -
Moduł sprężystości kg/cm2 1,4 - 2,1
Współczynnik rozszerzalności cieplnej *) 1/°C 30x10-6 - 60 x10-6
Temperatura kalcynacji °C 900 - 1 000
Maksymalna temperatura pracy °C 800 - 900
Przewodność cieplna *) W/(m · °C) ~0,419
Zawartość wody % 3,0
Wchłanianie wilgoci   bardzo słabe
Wytrzymałość dielektryczna  
(dla grubości 25 - 75 µm")
kV/mm 115 - 140
Stała dielektryczna (@ 15 °C)   5 - 6
Tangens strat @ 15 °C   1 - 5 x 10-3
Oporność właściwa  @25 °C  Ω·cm 1x1012 - 1x1014
Reakcja na kwasy   reaguje z H2SO4

*)  prostopadle do powierzchni rozwarstwienia

 

SKŁAD CHEMICZNY  
Dwutlenek krzemu SiO2 42,99%
Tlenek glinowy Al2O3 12,16%
Tlenek potasu K2O 11,23%
Tlenek magnezu MgO 28,84%
Strata przy prażeniu H2O 2,15%

Dane prezentowane w niniejszym opracowaniu oparte są na najlepszej wiedzy. Continental Trade zastrzega sobie możliwość ich aktualizacji i wprowadzania zmian zgodnie z postępem wiedzy i techniki. Podane dane nie są jednak podstawą przyjęcia odpowiedzialności za poprawne funkcjonowanie, które jest uwarunkowane wieloma czynnikami, wymagającymi rozpoznania dla każdego indywidualnego przypadku.